“దునియా బనానే వాలే… క్యా తేరే మన్ మే సమాయీ?”
ఓ సృష్టికర్తా…
నీ మనసులో ఏమనిపించింది?
ఈ ప్రపంచాన్ని ఎందుకు సృష్టించావు?
మట్టితో మనుషులను ఎందుకు చేశావు?
ఇంత అందమైన భూమిని…
ఇంత అందమైన ముఖాలను…
ఎందుకు సృష్టించావు?
యవ్వనం అనే అందమైన జాతరను ఎందుకు పెట్టావు?
ఆ తర్వాత దూరాలు, బాధలు, విడిపోవడాలు ఎందుకు ఇచ్చావు?
నువ్వు మాత్రం మౌనంగా ఈ నాటకాన్ని చూస్తూ ఉంటావు.
ప్రేమను ఎందుకు పుట్టించావు?
నువ్వూ ఎప్పుడో ప్రేమ వేదనను అనుభవించి ఉండాలి.
నీ కళ్లలో కూడా ఏదో ఒక రూపం మెదిలి ఉండాలి.
నీ కనురెప్పలపై కూడా కన్నీళ్లు జారే ఉంటాయి.
అయితే…
ప్రేమను ఎందుకు సృష్టించావు?
ప్రేమతో జీవించడం నేర్పావు…
నవ్వడం నేర్పావు…
ఏడవడం నేర్పావు…
జీవిత మార్గంలో తోడును కలిపావు…
కలలను చూపించావు…
ఆ కలలు పుట్టాక…
విడిపోవడాన్ని ఎందుకు ఇచ్చావు?
ఈ పాట చెప్పే తాత్పర్యం
మనిషి జీవితంలో ఉన్న అతి పెద్ద ప్రశ్న ఇదే.
ప్రేమను ఇచ్చిన దేవుడు…
విరహాన్ని ఎందుకు ఇచ్చాడు?
కలలను చూపించిన దేవుడు…
వాటిని చెదరగొట్టే పరిస్థితులను ఎందుకు సృష్టించాడు?
ఈ పాట దేవుణ్ణి నిందించదు…
కానీ ప్రేమ, జీవితం, వియోగం వెనుక ఉన్న రహస్యాన్ని ప్రశ్నిస్తుంది.
అందుకే ఈ గీతం వినేవారి హృదయాన్ని తాకుతుంది. ఇది కేవలం ప్రేమగీతం కాదు; సృష్టి, ప్రేమ, వియోగం, జీవితం గురించి మనిషి అడిగే శాశ్వత ప్రశ్న.
दुनिया बनाने वाले
దునియా బనానే వాలే
ఓ సృష్టికర్తా…
क्या तेरे मन में समाई
నీ మనసులో ఏమనిపించింది?
काहे को दुनिया बनाई
ఈ ప్రపంచాన్ని ఎందుకు సృష్టించావు?
तूने काहे को दुनिया बनाई
ఇంతటి సృష్టిని చేయాలనే ఆలోచన నీకు ఎందుకు వచ్చింది?
काहे बनाए तूने माटी के पुतले
మట్టితో మనుషులను ఎందుకు సృష్టించావు?
धरती ये प्यारी प्यारी मुखड़े ये उजले
ఇంత అందమైన భూమిని, ఇంత అందమైన ముఖాలను ఎందుకు ఇచ్చావు?
काहे बनाया तूने दुनिया का खेला
ఈ జీవితం అనే ఆటను ఎందుకు సృష్టించావు?
जिसमें लगाया जवानी का मेला
దానిలో యవ్వనం అనే అందమైన ఉత్సవాన్ని ఎందుకు ఉంచావు?
गुप-चुप तमाशा देखे
అన్నీ మౌనంగా చూస్తూ ఉంటావు.
वाह रे तेरी खुदाई
అద్భుతం నీ సృష్టి!
तू भी तो तड़पा होगा मन को बनाकर
మనసును సృష్టించిన నువ్వూ ఎప్పుడో బాధపడి ఉంటావు కదా!
तूफ़ां ये प्यार का मन में छुपाकर
ప్రేమ అనే తుఫానును నీలోనూ దాచుకుని ఉంటావు కదా!
कोई छवि तो होगी आँखों में तेरी
నీ కళ్లలో కూడా ఎవరో ఒకరి రూపం మెదిలి ఉండి ఉంటుంది.
आँसू भी छलके होंगे पलकों से तेरी
నీ కనురెప్పలపై కూడా కన్నీళ్లు జారే ఉంటాయి.
बोल क्या सूझी तुझको
చెప్పు… నీకు ఏమనిపించింది?
काहे को प्रीत जगाई
ప్రేమను ఎందుకు పుట్టించావు?
प्रीत बनाके तूने जीना सिखाया
ప్రేమను ఇచ్చి జీవించడం నేర్పావు.
हंसना सिखाया
నవ్వడం నేర్పావు.
रोना सिखाया
ఏడవడం కూడా నేర్పావు.
जीवन के पथ पर मीत मिलाए
జీవిత ప్రయాణంలో తోడును కలిపావు.
मीत मिलाके तूने सपने जगाए
ఆ తోడుతో ఎన్నో కలలు చూపించావు.
सपने जगाके तूने
ఆశలను రేకెత్తించి…
काहे को दे दी जुदाई
చివరికి విడిపోవడాన్ని ఎందుకు ఇచ్చావు?
दुनिया बनाने वाले
ఓ సృష్టికర్తా…
क्या तेरे मन में समाई
నీ మనసులో ఏమనిపించింది?
काहे को दुनिया बनाई
ఈ ప్రపంచాన్ని ఎందుకు సృష్టించావు?
तूने काहे को दुनिया बनाई
ఈ జీవితం, ఈ ప్రేమ, ఈ వియోగం… ఇవన్నీ ఎందుకు సృష్టించావు
పాట వివరాలు
పాట: దునియా బనానేవాలే
చిత్రం: తీస్రీ కసమ్ (1966)
గాయకుడు: ముకేష్
సంగీతం: శంకర్–జైకిషన్
గీత రచయిత: హస్రత్ జైపురి
చిత్రం గురించి
తీస్రీ కసమ్ చిత్రం ప్రముఖ హిందీ రచయిత ఫణీశ్వరనాథ్ ‘రేణు’ రచించిన ప్రసిద్ధ కథ “మారే గయే గుల్ఫామ్” ఆధారంగా రూపొందింది.
ఈ చిత్రానికి:
- కథ: ఫణీశ్వరనాథ్ ‘రేణు’
- స్క్రీన్ప్లే: నబేందు ఘోష్
- సంభాషణలు: ఫణీశ్వరనాథ్ ‘రేణు’
పాట విశిష్టత
“దునియా బనానేవాలే” సాధారణ ప్రేమగీతం కాదు. ఇది సృష్టికర్తను ప్రశ్నించే ఒక తాత్విక గీతం. ప్రేమ, జీవితం, కలలు, వియోగం, మానవ భావోద్వేగాల వెనుక ఉన్న రహస్యాన్ని ప్రశ్నిస్తూ సాగుతుంది. ముకేష్ హృదయాన్ని తాకే గానం, హస్రత్ జైపురి ఆలోచింపజేసే సాహిత్యం, శంకర్–జైకిషన్ అద్భుతమైన సంగీతం ఈ గీతాన్ని భారతీయ సినీ సంగీత చరిత్రలో చిరస్మరణీయంగా నిలబెట్టాయి